Strona głównaZwiązkiSamotność nasila się we wczesnej dorosłości i wieku starszym

Samotność nasila się we wczesnej dorosłości i wieku starszym

Wykres poziomu samotności w wieku dorosłym kształtuje się w kształcie litery U: jest wyższy w młodszej i starszej dorosłości, a najniższy w wieku średnim - wynika z nowego badania Northwestern Medicine.
Samotność nasila się we wczesnej dorosłości i wieku starszym
Zidentyfikowano także kilka czynników ryzyka nasilonej samotności na przestrzeni całego życia, w tym , płeć, wykształcenie i niepełnosprawność fizyczną. - Uderzające było to, jak konsekwentny jest wzrost poziomu samotności w starszym wieku dorosłym - mówi prof. Eileen Graham z Northwestern University Feinberg School of Medicine. - Istnieje mnóstwo dowodów na to, że samotność wiąże się z gorszym stanem zdrowia, dlatego chcieliśmy lepiej zrozumieć, kto jest samotny i dlaczego ludzie stają się bardziej osamotnieni, gdy przekraczają wiek średni, abyśmy mogli zacząć szukać sposobów na złagodzenie tego zjawiska - dodaje prof. Graham.

Czynniki związane z nasiloną samotnością

Badanie wykazało, że osoby o nasilonej długotrwającej s to zwykle: kobiety, ludzie bardziej odizolowani, gorzej wykształceni, mający niższe dochody, mający więcej ograniczeń funkcjonalnych, rozwiedzeni lub owdowiali, palący papierosy lub cechujące się gorszym zdrowiem poznawczym, fizycznym lub psychicznym.

Jak samotność zmienia się na przestrzeni życia?

Pod uwagę wzięto dane z badań przeprowadzonych w: Wielkiej Brytanii, Niemczech, Szwecji, Holandii, Australii, Izraelu i innych krajach. Ich analiza potwierdziła, że poziom samotności jest obrazowany w wykresie w kształcie litery U, czyli jest wysoki w młodszych latach dorosłych i wieku sędziwym.

Dlaczego wiek średni cechuje się niższą samotnością?

Chociaż nie sprawdzono tu szczegółowo, dlaczego ludzie w średnim wieku są najmniej samotni, zdaniem autorów może to wynikać z tego, że wiele wymagań stawianych osobie w średnim wieku wiąże się z interakcjami społecznymi, takimi jak zawarcie związku małżeńskiego, chodzenie do pracy i zawieranie przyjaźni z rodzicami kolegów i koleżanek dzieci.

Jednak związek między interakcjami społecznymi a samotnością jest złożony. - Możesz mieć dużo interakcji społecznych i nadal czuć się osamotniony/a lub, alternatywnie, być stosunkowo odizolowanym i nie czuć samotności - mówi prof. Graham. Co do tego, że młodsza dorosłość jest okresem większej samotności, autorzy uważają, że dotyczy to końca okresu dojrzewania, kiedy młodzi ludzie doświadczają ważnych zmian życiowych, dotyczących edukacji, kariery, grupy , partnerów życiowych, etc.

- W miarę, jak ludzie przechodzą od wczesnej dorosłości do wieku średniego, zaczynają zapuszczać korzenie i ustabilizować się, umacniając grupy przyjaciół, sieci społecznościowe i związki z partnerami życiowymi - mówi psycholog Tomiko Yoneda z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Davis. - Osoby pozostające w związku małżeńskim są zwykle mniej samotne, więc w przypadku starszych ludzi, którzy nie mają współmałżonka lub go straciły, znalezienie stałych, znaczących kontaktów społecznych prawdopodobnie pomoże zmniejszyć ryzyko samotności - dodaje.

Na podstawie:

Zobacz także

 

 

Skomentuj artykuł:

Komentarze mogą dodawać wyłącznie osoby zalogowane.
Jesteś niezalogowany: zaloguj się / zarejestruj się




Publikowane komentarze są prywatnymi opiniami użytkowników serwisu. Senior.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. Komentarze niezgodne z prawem i Regulaminem serwisu będą usuwane.

Artykuły promowane

Najnowsze w dziale

Polecane na Facebooku

Najnowsze na forum

Warto zobaczyć

  • Akademia Pełni Życia
  • Hospicja.pl
  • EWST.pl
  • Pola Nadziei
  • Oferty pracy